tuja

     Tuja (żywotnik) jest jednym z najpopularniejszych roślin iglastych w polskich ogrodach. Należy do rodziny cyprysowatych i wyróżnia się gęstym, kolumnowym lub stożkowatym pokrojem, który czyni go doskonałym wyborem na żywopłoty i solitery. W zależności od odmiany, tuje mogą osiągać różne wysokości - od niskich, karłowych form po drzewa dorastające nawet do 10 m.

    Charakterystyczną cechą tej rośliny są łuskowate liście, które gęsto porastają pędy, tworząc zwartą, zimozieloną strukturę. Wiosną i latem mają intensywnie zieloną barwę, a niektóre odmiany w sezonie jesienno-zimowym przybierają miedziano-brązowy odcień. Tuje kwitną niepozornie, a ich szyszkowate kwiatostany nie mają dużej wartości ozdobnej. 

    W Ameryce Północnej - gdzie tuja występuje w naturalnych warunkach - drzewa z tego rodzaju osiągają nawet 60 m wysokości. W naszych warunkach tuje osiągają zwykle do 3 m wysokości po około 10 latach od posadzenia, przy czym tuja brabant osiąga nawet 5 m.

    Obszar naturalnego występowania obejmuje Azję (3 z 5 gatunków występują na terenie Chin, Korei i Japonii) oraz Amerykę Północną (2 gatunki), gdzie stanowią one główne rośliny lasotwórcze na siedliskach wilgotnych. Najrzadziej występującym w naturze gatunkiem jest Thuja sutchuenensis. 

gatunki:

  • thuja sutchuenensis - pochodzi z Chin; to małe lub średnie drzewo osiągające 20 m wysokości; jest gatunkiem zagrożonym
  • żywotnik japoński - pochodzi z górskich, wilgotnych lasów japońskich wysp Hokkaido, Honsiu i Kiusiu; jego drewno jest odporne na gnicie i wykorzystywane jest do budowy statków i mebli; jest także rośliną ozdobną
  • żywotnik koreański - krzew osiągający maksymalnie 1-  2 m  wysokości, wykształca wierzchołek i przybiera formę niewielkiego drzewka dopiero po kilku latach hodowli; ma małe, silnie spłaszczone gałązki barwy ciemnozielonej po stronie wierzchniej, a od spodu połyskujące na szaro, które wydzielają silny zapach po roztarciu; w porównaniu do innych żywotników ten ma niezwykle delikatne, bardzo zwarte gałązki
  • żywotnik olbrzymi - antropofit rozpowszechniony w Polsce jako roślina ozdobna; w stanie dzikim występuje w Ameryce Północnej, rośnie wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; jego drewno jest wykorzystywane w tokarstwie i snycerstwie 
  • żywotnik zachodni - pochodzi z Ameryki Północnej, a konkretnie z jej wschodniej części, tj. południa Kanady oraz północy USA; 1 z 2 antropofitów występujących w Polsce; w drewnie żywotnika zachodniego nie ma żywicy, ale jest ono bardzo odporne na gnicie i termity; może być stosowane do budowy drewnianych domów, ogrodzeń i pomostów; często występuje jako roślina ozdobna w parkach i przestrzeni miejskiej ze względu na swoją odporność na zanieczyszczenia powietrza i mróz

Komentarze

Popularne posty