korzeń kwiatu lotosu

     Korzeń lotosu to tak naprawdę zgrubiałe kłącze wodnych kwiatów porastających stawy w cieplejszych strefach klimatycznych. Pod jasnobrązową, ciemniejącą wraz z wiekiem, skórką kryje się soczysty miąższ, który po przekrojeniu w poprzek ujawnia charakterystyczny ażurowy wzór. W smaku korzeń lotosu jest słodko-cierpki. 

    W tradycyjnej medycynie chińskiej poleca się korzeń lotosu w określonych typach zaburzenia równowagi wewnętrznej, np. reumatyzmie, stanach zapalnych, trądziku, nadciśnieniu czy stresie. W celach leczniczych korzeń suszy się i mieli na proszek, a następnie rozprowadza go w wodzie do uzyskania papkowatej cieczy. Ten popularny napój serwowany jest w czasie choroby także dzieciom i ma ponoć bardzo kojący wpływ na żołądek.

    Podwodne kłącze dorasta nawet do 1,2 metra długości, w związku z czym stanowi naprawdę pokaźne źródło pokarmowe. Rośliny sadzi się na dnie stawów w celach ozdobnych, natomiast w celach użytkowych na zaoranych, nawiezionych gnojówką i podtopionych polach. 

    Po 6 - 9 miesiącach od zasadzenia kłącza są na tyle dojrzałe i obfite, że nadają się do konsumpcji. Przed ich zbiorem pole ponownie się osusza, co czyni wykopywanie znacznie łatwiejszym. W zależności od skali uprawy używa się w tym celu ręcznych grabi bądź zmechanizowanych pojazdów. 

    Sezon korzenia lotosu przypada tradycyjnie na sierpień - listopad, kiedy to można kupić warzywo w najświeższej postaci. W wersji paczkowanej dostępne jest jednak praktycznie przez cały rok. Największym producentem korzenia lotosu na świecie są Chiny, gdzie powierzchnia upraw sięga nawet 200 000 hektarów. Na tych samych polach hoduje się przy tym naprzemiennie ryż i inne warzywa.

    Co ciekawe, jadalne są nie tylko korzenie lotosu, ale także jego płatki i liście. Z gotowanych nasion sporządza się pastę, która dodawana jest do azjatyckich zup i deserów.

właściwości i zastosowanie:

- posiada wyjątkowo dużo błonnika (w jednym średnim korzeniu jest go ponad 5g)

- jest stosunkowo niskokaloryczny, pozbawiony tłuszczów i posiada niewielkie ilości białka roślinnego

- zawiera wysoki poziom witaminy C w miąższu, która niestety zostaje zredukowana w trakcie obróbki cieplnej

- posiada wysoki poziom potasu, a także miedzi, manganu, fosforu i witamin z grupy B

- zawiera dużą ilość antyoksydacyjnych związków fenolowych i może korzystnie wpływać na stłuszczoną wątrobę

- można go smażyć we woku albo na patelni, gotować na parze, bądź dusić

- jako warzywo do smażenia doskonale komponuje się z groszkiem cukrowym, szparagami, marchwią czy selerem

- z powodzeniem nadaje się też do marynowania w occie albo konserwowania w syropie

- należy kupować korzeń lotosu o jędrnej, twardej konsystencji, relatywnie ciężki i pozbawiony brązowych przebarwień

- po obraniu ze skóry warto go namoczyć w occie, aby zachował swój atrakcyjny jasny odcień

- nie należy spożywać go na surowo ze względu na nieprzyjemny gorzki smak