asafetyda

     Asafetyda (Ferula assa-foetida) należy do rodziny selerowatych. Wprawdzie rośnie na piaszczystych i kamienistych pustyniach północnych rejonów Indii, Iranu, Afganistanu, ale tak naprawdę była już uprawiana na terenach starożytnego Rzymu. Można ją również spotkać w Europie. Ma wielkie liście i drobne żółte kwiatki, zaś wyglądem przypomina olbrzymi koper włoski. Kwitnie w kwietniu i maju. 

    W jej korzeniach oraz kłączach znajduje się sok mleczny, a w nim gumożywica (gummi-resina asa foetida), którą pozyskuje się poprzez nacięcie górnych fragmentów korzeni; na świeżym powietrzu sok mleczny tężeje, tworząc aromatyczne bryły - to jest właśnie ta przyprawa.

    W krajach, w których asafetyda występuje naturalnie, wykorzystuje się ją jako lek w żółtaczce, puchlinie wodnej czy chorobach żołądka. Korzystnie oddziałuje na układ oddechowy, a podawana w niewielkich ilościach działa pobudzająco na trawienie i uspokaja. To również skuteczne naturalne lekarstwo na wzdęcia oraz zaparcia. Może obniżyć wysokie ciśnienie krwi, działać przeciwzakrzepowo, przeciwzawałowo, moczopędnie i rozkurczowo. Może też wspomóc leczenie astmy, krztuśca i zapalenia oskrzeli. Ponadto przyśpiesza gojenie się ran.

    Na Wchodzie asafetyda jest częstym składnikiem mieszanek zwanych masala. Najczęściej sprzedaje się ją w proszku, ale jeśli występuje w formie zbrylonej, trzeba ją zetrzeć. Bywa, że sproszkowana jest sprzedawana razem z mąką (np. ryżową), z dodatkiem kurkumy albo gumy arabskiej. Oczywiście można ją też kupić bez żadnych dodatków.

    Asafetydy należy używać w niewielkich ilościach, zaczynając od szczypty. Warto łączyć ją z nasionami roślin strączkowych takimi jak groch, fasola, soczewica, ciecierzyca czy soja. Przyprawa będzie bardzo dobrym dodatkiem do dań kapustnych oraz gulaszu. Świetnie się też łączy z kardamonem, kurkumą, imbirem, chili, kuminem.

    Powszechnie uważa się ją za dobry zamiennik dla cebuli i czosnku.

    Jest jednym ze składników papadu - cieniutkiego, chrupiącego indyjskiego naleśnika podawanego jako przystawka albo przekąska. Przygotowuje się go z mąki z ciecierzycy, soczewicy albo z mąki ryżowej. Mąkę łączy się z olejem z orzeszków ziemnych, doprawia solą oraz przyprawami. Naleśnik piecze się, smaży albo opieka nad płomieniem.

    W języku hindi przyprawa nosi nazwę hing.

    Uwaga. Ze względu na ostry aromat asafetydę należy przechowywać w szczelnym opakowaniu.