klon

     Bez wątpienia klon jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych drzew na świecie. Niezależnie od odmiany, stanowi cenne źródło witamin, kwasów organicznych, minerałów, saponin i garbników. Cenne dla zdrowia są sok, liście, a nawet kora. Preparaty na bazie klonu mają działanie antyseptyczne, przeciwzapalne, bakteriobójcze i moczopędne.

    Klon zwyczajny występuje w Europie Środkowej, klon jawor to gatunek najliczniejszy, zaś słynny kanadyjski syrop klonowy produkuje się najczęściej z klonu cukrowego. Klony występują także w Azji, północnej Afryce i Ameryce Północnej. Znanych jest ponad 100 gatunków klonów. 

    Jako pierwsi prozdrowotne właściwości klonu docenili Indianie zamieszkujący tereny Ameryki Północnej. Specjalnie przygotowaną korę i korzenie drzewa wykorzystywali w przypadku trudno gojących się ran, owrzodzeń, ropni, wrzodów czy czyraków, był to również skuteczny środek znieczulający i uśmierzający ból.

    Mieszkańcy Ameryki Północnej pili sok z klonu, by oczyścić organizm z toksyn, jednak Indianie nie ograniczali się tylko do jego leczniczych właściwości, wykorzystywali również jego nasiona do celów spożywczych.

    Obecnie w celach leczniczych wykorzystuje się przede wszystkim sok, korę, rzadziej liście, które zawierają wiele cennych składników, m.in. kwasy organiczne, minerały, saponiny, lipidy, alkaloidy czy garbniki. To właśnie dzięki nim preparaty przygotowane na bazie tego drzewa wykazują właściwości antyseptyczne, przeciwzapalne, bakteriobójcze, tonizujące i moczopędne.

    Sok z klonu można pozyskać samemu, jednak najlepiej zrobić to wczesną wiosną. Trzeba delikatnie wwiercić do środka pnia małą, wąską rurkę (pod kątem 45 stopni, na głębokość nie większą niż 1 cm), pod którą podkładamy naczynie. A, gdy już uzyskamy odpowiednią ilość soku, należy otwór zalepić gliną, zabezpieczyć drewnem lub posmarować ogrodniczą maścią przeciwgrzybiczą, aby nie narażać drzewa na infekcje.

    Czas na spożycie świeżo zebranego soku wynosi zazwyczaj kilka dni, trzeba przechowywać go w lodówce. Możemy też z soku z klonu przygotować popularny na całym świecie syrop klonowy, wykorzystywany głównie w kuchni.

    Z kory można przygotować wywar, który ma właściwości antyseptyczne, tonizujące i stosuje się go w przypadku zakażeń grzybicznych skóry.

• 1 łyżkę dobrze rozdrobnionej kory należy zalać 2 szklankami wody i gotować około 15 minut, a po tym czasie zdjąć z ognia, wystudzić i jeszcze letni wywar stosować bezpośrednio na skórę

• na trudno gojące się rany albo blizny można zaś przygotować wywar z rozdrobnionych liści klonu: wystarczy 2 łyżki zalać pół litra wody, doprowadzić do wrzenia i gotować jeszcze 10-15 minut, po czym schłodzony wywar przyłożyć do skóry na nie dłużej niż kwadrans

    Uwaga. Preparatów przygotowanych na bazie klonu nie powinny stosować osoby uczulone na jakiekolwiek jego składniki. Z lekarzem przekonsultować się też muszą osoby chore na cukrzycę, gdyż sok z klonu zawiera cukry (w tym glukozę) i nie zawsze polecany jest przy tego typu schorzeniach.